Get Adobe Flash player

ပအို၀္းအမ်ဳိးသားအလံေတာ္

Download

အလည္လာသူေပါင္း

Hits

Pages|Hits |Unique

  • Last 24 hours: 382
  • Last 7 days: 5,044
  • Last 30 days: 15,109
  • Online now: 1

ဧည့္သည္ေတာ္ မွတ္တမ္း :)

ထိုင္းႏိုင္ငံ တာ့ခ္ခရိုင္ (Tak Province) မွာရွိတဲ့ ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္ၿမိဳ႕ မဲေဆာက္မွာ ထိုင္းအာဏာပိုင္ လူ၀င္မွဳႀကီးၾကပ္ေရးဌာနက Border Check Point ကို အဆင့္ျမင့္တင္ေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း။ AEC အတြက္ ျပင္ဆင္ျခင္းႏွင့္အတူ .. မူးယစ္ေဆး၀ါး ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားမွဳမ်ား ၾကိဳတင္ တားဆီးႏိုင္ေရးအတြက္တဲ့ ..။ ဒီစီမံကိန္း ၿပီးသြားရင္ ျမန္မာ-ထိုင္း ႏွစ္ႏိုင္ငံနယ္စပ္ၿမိဳ႕ Mae-Sot ဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ Best Equipped Border …Check Point တစ္ခုျဖစ္လာမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း။ အဲဒီ Check Point မွာလည္းပဲ “Tibich” လို႔ေခၚတဲ့ လူ၀င္မွဳႀကီးၾကပ္ေရး Database နဲ႔ “Police and Crime” လို႔ေခၚတဲ့ Criminal Database နဲ႔အတူ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမဦးဆုံး အသုံးျပဳေနတဲ့ BSC 6000 ေနာက္ဆုံးေပၚ နည္းပညာ Passport Scanner ေတြလည္း တပ္ဆင္ အသုံးျပဳသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း။ကြန္ပ်ဴတာ စနစ္အသစ္ မ်ားကိုလည္း Royal Thai Police Offfice ရဲ႕ Database နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ အဆင့္ျမင့္တင္ သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း။ အဲဒီ Database ကိုလည္း Google Maps နဲ႔လည္း Customize လုပ္ထားတဲ့အတြက္ အနီးတစ္၀ိုက္ရွိ ပတ္၀န္းက်င္ေဒသမ်ားကိုလည္း .. ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ေစာင့္ၾကည့္ ၾကည့္ရွဳႏိုင္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း။ ဘတ္ (သိန္း-၅၀) တန္ Check-Point အေဆာက္အဦး တစ္ခုလည္း တည္ေဆာက္ေနၿပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။<ၾကားျဖတ္ သတင္း> လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ပတ္ေလာက္က ျမန္မာႏိုင္ငံ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းေအာင္လွဳိင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ တပ္မေတာ္ အရာရွိမ်ားနဲ႔ အစည္းအေ၀းထိုင္ခဲ့။ နယ္စပ္မွာ ႏွစ္ရွည္ၾကာစြာ အျငင္းပြားခဲ့တဲ့ နယ္နမိတ္ က်ဴးေက်ာ္မွဳ ျပႆနာနဲ႔အတူ .. ႏွစ္ႏိုင္ငံ စစ္တပ္မ်ား ပဒိပကၡျဖစ္ပြားရာ နယ္နိမိတ္မွာ အသီးသီး ေနာက္ဆုတ္ၾကဖို႔ .. တပ္ရွဳတ္သိမ္းၾကဖို႔ .. သေဘာတူညီမွဳ ရရွိခဲ့ေၾကာင္း။ ဒီလိုမ်ဳိး သေဘာတူညီမွဳ ရဖို႔အတြက္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ (၁၀)ႏွစ္ (၁၀)မိုး ၾကိဳးစားခဲ့ရေၾကာင္း .. တဲ့ .. ။
 
လာမည့္ ၂၀၁၅-ခုႏွစ္မွာ သက္၀င္လွဳပ္ရွားလာမယ့္ AEC အာဆီယံ စီးပြားေရး အသိုက္အ၀န္းအတြက္ အႀကီးအက်ယ္ ျပင္ဆင္မွဳႀကီးဆိုလည္း မွားမည္မထင္ပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ Consumer Market စားသုံးသူ သန္း(၆၀)ဟာ .. ထိုင္းႏိုင္ငံက ကုန္ပစၥည္းမ်ား သြင္းယူသုံးစြဲခဲ့ၾကၿပီး .. ထိုင္းႏိုင္ငံ ၀င္ေငြအတြက္ မည္မွ် အေထာက္အပံ့ျဖစ္သည္ကို .. ထိုင္းႏိုင္ငံက ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိထားၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ ျပတ္လပ္လုနီးပါးျဖစ္ေသာ .. သဘာ၀အရင္းအျမစ္ မ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံမွလည္း .. တင္သြင္းခ်င္ေနၾကပါတယ္ .. ။ ေနာက္တစ္ခုက … ေစ်းေပါတဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမားကို … ထိုင္းစီးပြားေရးမွာ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစရန္အတြက္ … နယ္စပ္ေဒသမွ တစ္ဆင့္ .. ဆြဲေဆာင္ရန္လည္း ျဖစ္ပါတယ္ …
အပိုင္း(၁)ရဲ႕ အဆက္ေပါ့ဗ်ာ။ပုံေဖာ္ၾကည့္မယ္ဗ်ာ။ တစ္ကယ္တမ္း ရန္ကုန္နဲ႔ ဘန္ေကာက္ကို တည့္တည့္ခ်င္း ယွဥ္ၾကည့္လိုက္ရင္ အသိသာႀကီးပါ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးကို စကၤာပူလိုလုပ္မယ္လို႔ ေၾကြးေၾကာ္ထားခဲ့တဲ့ ၀န္ႀကီးေတြ ခဏေနပါအုံး။ စကၤာပူနဲ႔ကို ဘယ္လိုဆို ဘယ္လိုမွကို ယွဥ္ဖို႔ မၾကိဳးစားဖို႔ပဲ။ ႏွစ္ေပါင္း (၄၀)ေက်ာ္ အေရွ႕ေရာက္ေနၿပီဆိုေတာ့။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး ဘန္ေကာက္လက္ရွိ အေျခေနကို …မွီဖို႔ဆိုတာက အနည္းဆုံး (၁၀)ႏွစ္ (၁၅)ႏွစ္ေလာက္ လုပ္ယူရမွာပါ။ ေျပာရရင္ေတာ့ သမၼတေပါင္း (၃)ဆက္ေလာက္ အနဲဆုံး လုပ္ယူရမယ့္ပုံစံပါပဲ။ ဒါေတာင္မွ ၾကားထဲမွာ ခလုတ္မထိ ဆူးမၿငိွအုံးမွ။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ လြယ္မယ့္ပုံ မေပၚပါဘူး။ တတ္သိလြန္းလို႔ မဟုတ္ရပါဗ်ာ။ ကိုယ္ေတြ႕ျမင္၊ ေတြးေခၚ၊ ေ၀ဖန္ၾကည့္ရင္းနဲ႔ ေတြးမိတဲ့ အခ်က္ေလးေတြေပါ့ဗ်ာ။ ကိုယ္တစ္ကယ္ ထိေတြ႕ျမင္ေနရတာေတြပဲ ဆက္ေျပာမယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေဟာ္တယ္ကေန ရုံးကို စက္ေလွစီးရင္း လာခဲ့တယ္ေပါ့။ ေခ်ာင္းေဘး ၀ဲယာမွာ လူေနအိမ္ အေဆာက္အုံ အမ်ားႀကီး ျဖတ္သြားရပါတယ္။ ဘယ္အေဆာက္အအုံရဲ႕ အခန္းကဘယ္ေလာက္၊ အဲယားကြန္းပါတယ္၊ ေရခဲေသတၱာပါတယ္ အစရွိသည္ျဖင့္ အသီးသီးလည္း ေၾကာ္ျငာထားၾကတယ္။ ေစ်းႏွဳန္းကလည္း အၿပိဳင္အဆိုင္ေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္လက္ရွိ ေနေနတဲ့ ဟိုတယ္လုိလုိ အေဆာက္အအုံ ထိုင္းအေခၚ Mansion ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီမွာ အဲယားကြန္းပါပါတယ္၊ ေရခဲေသတၱာလည္းပါတယ္၊ ဟိုတယ္အခန္းလည္း ေၾကြျပားကပ္ထားတယ္။ သြားတိုက္ေဆး/တံ၊ ဆပ္ျပာ၊ ပု၀ါေပးတယ္ေပါ့၊ တီဗြီလည္း စေလာင္းလိုင္းေပါင္းစုံရတယ္၊ DVB ျမန္မာအစီအစဥ္ ေတာင္ ပါလိုက္ေသးဗ်ာ။ အဲဒီလိုအခန္းကို တစ္ညမွ ဘတ္(၃၉၉) ပဲေပးရတယ္။ ဘတ္ (၄၀၀)ပဲ ဆိုပါစို႔ ျမန္မာေငြ (၁၂,၀၀၀) ၀န္းက်င္ပဲ က်ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္ရန္ကုန္ကို အလုပ္ကိစၥနဲ႔ ျပန္ရေတာ့ ေျမနီကုန္းနားက My Hotel နဲ႔ Sweet Hotel ေတြမွာ ေနခဲ့ဖူးတယ္။ My Hotel မွာဆိုရင္ ေစ်းအေပါဆုံး အခန္းကို (၄၈,၀၀၀) ရွိပါတယ္။ တိုက္ခန္းကိုမွ ဟိုတယ္ပုံစံေဆာက္ထားတဲ့ ဟာပါ။ Facility ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အခုေနတဲ့ သိပ္နာမည္မရွိတဲ့ Mansion ေလာက္ေတာင္မွ မေပးထားဘူး။ တစ္ခုပဲ ကြာပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က ဟိုတယ္ေတြက ဘူေဖးသိပ္ေပးခ်င္ၾကတယ္။ ေကာင္းလားဆိုေတာ့ အေတာ္စိတ္ပ်က္ဖို႔ ေကာင္းတဲ့ အစားအစာလို႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ လမ္းေဘးက ျမန္မာအစားအစာ ေလာက္ေတာင္ မေကာင္းတာ။ ျမန္မာေတြဟာ ျမန္မာ့ရိုးရာ အစားအစာေတြကို Maintain မလုပ္ပဲနဲ႔ ေကာင္းမ်ား ေကာင္းသြားမလား ႏိုင္ငံျခားသားေတြ၊ ျပည္တြင္းဧည့္သည္ေတြ အတြက္မ်ား ထူးၿပီး ေကာင္းမလားဆိုၿပီးေတာ့ .. ဟင္းကို အမ်ဳိးမ်ဳိးထြင္ၾကတယ္။ အဲမွာ ပြဲပ်က္တာပဲဗ်။ ဟင္းေတြက ဘာဟင္းဆုိတာ ဘာသာျပန္လို႔ကို မရေတာ့ဘူး။ ေတာ္ၾကာ အဲဒီဟင္းေတြကို ႏိုင္ငံျခားသား ဧည့္သည္ေတြက ျမန္မာ့အစားအစာလို႔ ထင္သြားရင္ နံမည္ပ်က္ကိန္း ဆိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ႏိုင္ငံျခားသားေတြကို ကန္ေတာ္ႀကီးထဲက ကရ၀ိတ္မွာ ေခၚလာဖူးပါတယ္ အၾကိမ္ၾကိမ္။ အဲဒီက အစားအစာေတြက ထိုနည္း၄င္းေတြပဲ .. ႏို႔နဲ႔မုံလာထုတ္နဲ႔ ေလွ်ာက္သုပ္လို႔သုပ္နဲ႔ဗ်ာ အင္မတန္ စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ရိုးရာအစားအစာကို မထိန္းသိမ္းၾကတာကို ေျပာတာပါ။ လာစားတဲ့ ဧည့္သည္ အျဖဴေကာင္ေတြကေတာ့ အားနားပါးနာနဲ႔ Amm ျမန္မာ food is Good လို႔ေျပာေပမယ့္ ျမန္မာေတြကို အစကည္းက အျမင္ကပ္ေနတဲ့ ကိုကိုထိုင္းေတြ ျမန္မာျပည္လာရင္ ျမန္မာ Food is Suck ေပါ့ဗ်ာ။

အခု ကိုကိုထိုင္းေတြလည္း ထိုင္းက ကုမၸဏီအ၀င္မ်ားတာရယ္၊ ထိုင္းမွာရုံးခြဲ ဖြင့္ထားတဲ့ အေနာက္ႏိုင္ငံ ကုမၸဏီေတြရယ္က ျမန္မာျပည္မွာ ၀င္ခ်ဲ႕ၾကေတာ့ သူတို႔ေတြကိုပဲ ျပန္သုံးၾကတယ္ ေနာက္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံတဲ့ ႏိုင္ငံျခား ကုမၸဏီဆိုရင္ တရုတ္ၿပီးရင္ ထိုင္းပဲဆိုေတာ့။ Complain သာ လွိမ့္တက္လို႔ ရလို႔ကေတာ့ တက္လုိ႔ေတာင္ ကုန္မွာမဟုတ္ဘူးဗ်ာ။ တက္ရင္လည္း ေဟာ္တယ္က အကန္ခ်ခံရမွာကိုး.. အခန္းေတြက လုံလုံေလာက္ေလာက္မွ မရွိေသးပဲဗ်ာ။ ေနာက္ထပ္ Sweet ဟုိတယ္ တစ္ေယာက္ခန္း က (၂၈,၀၀၀) ေဟာ္တယ္တစ္ခုလုံးမွ တစ္ေယာက္ခန္းက (၃)ခန္းပဲ ရွိပါတယ္။ အဲေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္က တစ္ေယာက္ခန္း ဘယ္ေတာ့မွ မရဘူး ႏွစ္ေယာက္ခန္း ယူရတယ္ (၃၅,၀၀၀) ေပးရတယ္။ Food ကေတာ့ ထိုနည္း၄င္းပဲ။ Facility ကေတာ့ My Hotel ထက္ပိုစုပ္တယ္။ အခန္းနံရံေတြလည္း ေဆးေတြကြာက်လို႔က် .. အခန္းက ျပတင္းေပါက္မပါ ေန႔လားညလား မသိရ အဒီလိုေတြေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္တစ္ခု ထူးျခားေသးတယ္။ Sweet Hotel မွာ တည္းလို႔ကေတာ့ ႏွားေခါင္းပိတ္ၿပီး မ်က္ႏွာသစ္ရမယ္။ ပုလုပ္က်င္းရင္ ေရသန္႔ဘူးနဲ႔ က်င္းရမယ္ ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေရေတြက သံေခ်းေစာ္နံေနလို႔ပဲ။ Customer တိုင္းနီးပါး Complain တက္ပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ အခုထိ မျပင္ေသးပါဘူး။ ဒါကိုပဲ FeedBack Form ႀကီးေတြ ခပ္တည္တည္ ထားထားတုန္းပဲ အခန္းထဲမွာ။ အဲဒီလို ေတာင္းတဲ့ ေစ်းႏွဳန္းနဲ႔ ၀န္ေဆာင္မွဳေတြ ကြာတာကို ေျပာခ်င္တာပါဗ်ာ။ ယွဥ္ျပတာေတြ နဲနဲၾကမ္းခ်င္ေတာ့ ၾကမ္းမယ္ဗ်ာ .. ။  ဆက္ဖတ္ရန္ —> Continue Reading ကိုႏွိပ္ပါ။

Continue Reading

စေနေန႔က ဘန္ေကာက္ကို ျပန္ေရာက္တယ္။ တနဂၤေႏြေန႔မွာ အခမဲ့ Pa-Oh Education Center က ေက်ာင္းသားေတြကို ကြန္ပ်ဴတာ သင္ေပးတယ္။ ဒီေန႔မနက္ေတာ့ ရုံးတက္ရၿပီေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ဟိုတယ္ကေန အလုပ္ကို မစီးစဖူး စီးလိုက္မိတဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ကို ျဖတ္ၿပီး စီးဆင္းေနတဲ့ (ေနာက္ေနာက္က်ိက်ိ) ေခ်ာင္းၾကီးကေန စက္ေလွကို စမ္းစီးၾကည့္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ စီးလာခဲ့တယ္။ ခရီးလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ပတ္၀န္…းက်င္မွာ တိုက္တာအေဆာက္အုံ ပုံစံအမ်ဳိးမ်ဳိး ေၾကာ္ျငာ အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေတြ႕ျမင္ခဲ့တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ျမင္ေတြ႕တာေတြေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့ အေတြးေတြ၀င္လာတယ္။ ဒီလိုအေတြးမ်ဳိးကလည္း သတိရတုန္းမွ ေရးရတာ မဟုတ္ရင္ ေတာ္ၾကာေန ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားလို႔ အခုခ်က္ခ်င္းႀကီး ထေရးၿပီး ျပန္မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။

ဒီလိုပါ။ အရင္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ထဲမွာ အခန္းငွား ေနပါတယ္။ အလုပ္သြားအလုပ္ျပန္ဆို Sky-Train နဲ႔ အေတာ္အိုေကတယ္ ဆိုရမယ္။ Traffic Jam ဆို ကိုယ္နဲ႔ မဆိုင္သလိုပဲေပါ့ဗ်ာ အဲတုန္းက။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ကစၿပီး ျပည္ေတာ္ျပန္လိုက္ေတာ့ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ထဲက ငွါးထားခဲ့တဲ့ Apartment ကို ျပန္အပ္ခဲ့တယ္ေပါ့။ ဗဟုတုသ အေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ငွါးေနခဲ့တဲ့ Apartment က အေကာင္းႀကီးလည္း မဟုတ္သလို၊ အဆုိးႀကီးလည္း မဟုတ္လွပါဘူး Ordinary ေပါ့ဗ်ာ။ စကၤာပူက Common Room တို႔ Master Bed Room တို႔ထက္ေတာ့ အမ်ားႀကီး က်ယ္တယ္ေပါ့ဗ်ာ Studio Type အခန္းေတြဆိုေတာ့။ Security Guard ေတြဘာေတြနဲ႔ေပါ့။ အခန္းခက တစ္လကို ဘတ္ေငြ (၇၀၀၀) ေပးရပါတယ္။ လကုန္လို႔ ေရဖိုးမီးဖိုးပါမွ ဘတ္ေငြ (၉,၀၀၀ – ၁၀,၀၀၀) အာဏာကုန္ေပါ့။ ျမန္မာေငြ (၃) သိန္းေပါ့ဗ်ာ။ အလုပ္နဲ႔က Sky-Train (၃)မွတ္တိုင္ပဲ စီးရေတာ့ အိမ္ကေန အလုပ္ဆို (၁၀)မိနစ္ေလာက္ပဲ သြားရတယ္။ Transportation လည္း အဆင္ေျပတယ္လို႔ ေျပာရမယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ေရာက္စကေတာ့ ဒါေတြမသိေတာ့ အေတာ္ေစ်း ႀကီးၾကီးမိခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ Living Cost က သိသိသာသာႀကီး မမ်ားေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါက စဥ္းစားလို႔ရေအာင္လို႔ ဘန္ေကာက္မွာ ေနရတဲ့ အေတြ႕အၾကဳံအခ်ိဳ႕ပါ။

အခုရန္ကုန္ကို ျပန္ၿပီးေတာ့ အေျခခ်ဖို႔ အေျခေနေတြ လိုက္တီးေခါက္ ၾကည့္ေနခဲ့တယ္ေပါ့။ သတိထားမိတာက ကိုယ္ပဲ အေျခမက်ေသးလို႔လား ဘာလားေတာ့ မသိဘူး။ ရန္ကုန္မွာေနရတဲ့ Living Cost က ဘန္ေကာက္ထက္ အမ်ားႀကီး ေစ်းႀကီးေနသလားေပါ့။ ဒါေတာင္ ေနဖို႔ တိုက္ခန္းလိုက္ငွားတဲ့ အေျခေနပဲ ရွိေသးတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ Living Style ပဲ ကြာေနလို႔လား၊ ယွဥ္ပဲ မယွဥ္တတ္လို႔လား ေတာ့မသိပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိတဲ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကေတာ့ ဘန္ေကာက္နဲ႔ ရန္ကုန္ ကြာဟမွဳေတြပါ။ ဥပမာ- စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ေတြ ေျပာေျပာေနၾကတဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးဟာ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕နဲ႔ ယွဥ္လိုက္ရင္ ႏွစ္ေပါင္း (၃၀) စာေလာက္ ကြာဟေနတယ္၊ ေနာက္က်ေနတယ္ ဆိုတာပါပဲ။

ဒီေတာ့ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ရဲ႕ အေျခေနေတြကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးရဲ႕ တစ္ေန႔ျဖစ္လာမယ့္ ပုံစံကို ပုံေဖာ္ၾကည့္လို႔ေကာ မရဘူးလားဆိုတာ ေတြးမိတယ္။ ဒီလို ပုံေဖာ္ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ရဲ႕ သင္ခန္းစာေတြကို မွတ္သားၿပီး ကိုယ့္အလွည့္က်ရင္ မျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုကာကြယ္မယ္ ဆိုတာေတြ ဘယ္လိုလုပ္လိုက္ရင္ ဘန္ေကာက္ကို မွီဖို႔အတြက္ ႏွစ္ေပါင္း (၃၀) မလိုပဲ ဥပမာ (၁၀)ႏွစ္ (၁၅)ႏွစ္အတြင္း ဘန္ေကာက္လို အေျခေနမ်ဳိး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လာႏိုင္မယ္ အစရွိသည္ျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ.. ။ ေနာက္မွ ထပ္ေရးမယ္ဗ်ာ .. အေတြးေတြ ေမ့သြားမွာစိုးလို႔ အေစ့အရင္ ခ်လိုက္တယ္။

ပအို၀္းဘာသာျဖင့္ ေဟာၾကားထားေသာ MP3 တရားေတာ္ေခြမ်ား အြန္လိုင္း နာယူရန္ႏွင့္ Download ရယူရန္ Pa-Oh MP3 တြင္ မွ်ေ၀လိုက္ပါၿပီ။

 

Download @ www.paohmp3.com

လာမယ့္ ၂၀၁၅-ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းမွာ AEC (Asean Economic Community 2015) ကို စၿပီးအေကာင္ထည္ေဖာ္ဖို႔ အာဆီယံႏိုင္ငံေတြ သေဘာတူထားခဲ့ၾကတယ္။ အာဆီယံႏိုင္ငံမွာ စီးပြားေရးအရ အင္အားႀကီးတဲ့ ႏိုင္ငံလို႔ ေျပာလို႔ရတာ (၅) ႏိုင္ငံရွိပါတယ္။ (၁) စကၤာပူ (၂) မေလးရွား (၃) ထိုင္း (၄) အင္ဒိုနီးရွား (၅) ဖိလစ္ပိုင္ ႏိုင္ငံတို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ (၅)ႏိုင္ငံေတြကေတာ့ (၁) ဗီယက္နမ္ (၂) ျမန္မာ (၃) လာအို (၄) ကေမၻာဒီးယား (၅) ဘရူႏိုင္း ႏိုင္ငံတို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီထဲမွာ AEC အတြက္ ခပ္စြာစြာ ျဖစ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြကေတာ့ (ထိုင္း၊ အင္ဒိုန႔ဲ မေလး)တို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္စီကိုယ္စီ Logistic Hub, Healthcare Hub, Financial Hub, Automobile Hub အစရွိတဲ့ Hub ေပါင္းမ်ားစြာကို ၄င္းတို႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံမွာ ပိုင္ဆိုင္ထားလိုၾကပါတယ္။ အျပိဳင္အဆိုင္လည္း ျပင္ဆင္ထားၾကပါတယ္။ စကၤာပူကေတာ့ Serious မျဖစ္ေပမယ့္ ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ဘ႑ာေရးအပိုင္းေတြမွာ အျခားအာဆီယံႏိုင္ငံေတြထက္ ၀န္ေဆာင္မွဳ သာလြန္တယ္ဆိုတာ အထူးအေထြ ေျပာစရာ မလိုေတာ့ဘူးထင္ပါတယ္။ သူကေတာ့ Anytime ပုံစံပါပဲ။

AECC

AEC ရဲ႕ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ Euro Zone ပုံစံ စီးပြားေရး အသိုက္အျမဳံတစ္ခုအျဖစ္ ရည္တည္ၿပီး အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ကမၻာ့အႏွ႔ံအျပားမွ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမွဳမ်ားကို ဆြဲေဆာင္ရန္ တစ္စုတစ္စည္းတည္း ၀ိုင္း၀န္းအေျဖရွာရန္ ၾကိဳးစားၾကဖို႔ပါပဲ။  Euro Zone လိုေတာ့ ေငြေၾကးတစ္ခုတည္း မေပါင္းစည္းတာ တစ္ခုပါပဲ။ ကမၻာ့အင္အားႀကီးႏိုင္ငံထဲက ႏွစ္ႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့ တရုတ္နဲ႔ အိႏိၵယႏိုင္ငံမ်ားကို ယွဥ္ျပဳိင္ကုန္သြယ္မွဳ ျပဳႏိုင္ေအာင္လို႔လည္း ဆိုထားပါတယ္။

ရွိေစေတာ့ … AEC နဲ႔ပက္သက္ၿပီးေတာ့ အဓိကၾကဳံေတြ႕ရဖြယ္ျဖစ္တဲ့ ျပႆနာတစ္ခုကေတာ့ Talent or Skilled Labour အလုံအေလာက္ ရရွိေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ AEC agreement အရ Free Flow of Skilled Labour, Free Flow of Goods ဆိုၿပီးေတာ့ ဆိုထားပါတယ္။ Goods နဲ႔ပက္သက္ ၿပီးေတာ့ အားသာမွဳ ရယူႏိုင္တဲ့ႏိုင္ငံေတြကေတာ့ ကုန္ထုတ္လုပ္မွဳေတြ၊ အေျခခံ အေဆာက္အဦေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံေတြပဲ ျဖစ္မွာပါ။ ဥပမာ- ထိုင္း၊ မေလး၊ အင္ဒို၊ ဗီယက္နမ္ ေနာက္ဖိလစ္ပိုင္ ႏိုင္ငံေတြလိုေပါ့။ အျခားႏိုင္ငံေလးေတြကေတာ့ Goods ေတြ အထူးသျဖင့္ Consumer Goods ေတြ အပီအျပင္ အသြင္းခံရမယ့္ သေဘာမွာ ရွိေနပါတယ္။

Skilled Labour ဆိုတာက ဆရာ၀န္၊ အင္ဂ်င္နီယာ၊ သူနာျပဳ၊ အိုင္တီပညာရွင္မ်ား၊ စာရင္းကိုင္ အစရွိတဲ့ Professional အလုပ္ေတြကို ဆိုလိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အာဆီယံ ႏိုင္ငံမွာ အဲဒီလို လုပ္သားေတြ အလုံအေလာက္ရွိႏိုင္ပါ့မလား ဆိုတာ အေနာက္ႏိုင္ငံက ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံသူေတြက ေမးလာၾကပါတယ္။ Economic Intelligence Center (EIC) ရဲ႕ စစ္တမ္းခ်က္အရ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ Skilled Labour ေတြ အလုံအေလာက္ ရွိေနပါတယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ Skilled Labour ေတြ ဘယ္ကိုသြားၾကမလဲဆိုတာတာ အာဆီယံႏိုင္ငံအခ်င္းခ်င္း ၿပိဳင္ၿပီး လုယူရမွာျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ အာဆီယံႏိုင္ငံေတြမွာရွိတဲ့ Skilled Labour ေတြရဲ႕ Wages လစာကြာဟမွဳေတြေၾကာင့္ပါ။ AEC စလိုက္တာနဲ႔ Skilled Labour ေတြက ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ႏိုင္ငံ၊ ကိုယ့္ႀကိဳက္တဲ့လစာကို ေပးတဲ့ႏိုင္ငံကို သြားၿပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အလုပ္လုပ္လို႔ရတယ္။ ဒီေတာ့ အာဆီယံႏိုင္ငံေတြဟာ Wages Gap လစာကြာဟမွဳေတြကို ခ်ိန္ညွိေပးမွ ေတာ္ကာက်လိမ့္မယ္လို႔ သုံးသပ္ၾကပါတယ္။

ဥပမာ- AEC ပြင့္ၿပီ၊ ASEAN မွာရွိတဲ့ Young and Skilled Worker ေတြ ဘယ္ကိုသြားၾကမယ္ ထင္ပါသလဲ? ေသခ်ာတာေပါ့ဗ်ာ စကၤာပူလို လစာမ်ားတဲ့ ႏိုင္ငံကိုပဲ သြားၾကမွာပဲေပါ့။ ထိုင္းႏိုင္ငံကို သြားမလား၊ မသြားဘူး… စကၤာပူနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္လိုက္ရင္ စကၤာပူမွာရွိတဲ့ အလုပ္သမားေတြက လစာ ႏွစ္ဆေလာက္ပိုရေနတယ္။ Continue Reading

AEC LogoAsean + 6 ဆိုတဲ့ အသုံးအႏွဳန္း သိၾကပါသလား? Asean ႏိုင္ငံ (၁၀)ႏိုင္ငံနဲ႔ အျခား (၆)ႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္တဲ့ (၁) ၾသစေၾတးလ် (၂) နယူးဇီလန္ (၃) ေတာင္ကိုရီးယား၊ (၄) ဂ်ပန္ (၅) တရုတ္ (၆) အိႏၵိယ တို႔ကို အတိုေကာက္ ေခၚဆိုျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ EU က ယူရိုဇုန္လိုမ်ုဳိး စီးပြားေရး ရပ္၀န္းတစ္ခု ဖန္တီးဖို႔၊ လက္တြဲလုပ္ၾကဖို႔ လို႔ဆိုပါတယ္။ ၂၀၁၅-ဒီဇင္ဘာလကုန္မွ အေကာင္အထည္ စေဖာ္မယ့္ AEC 2015 စီးပြားေရး အသိုက္အ၀န္းႀကီး အေကာင္အထည္ေဖာ္လာတဲ့အခါ အဲဒီ (+6) ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ အာဆီယံ (၁၀)ႏိုင္ငံတို႔ဟာ ကုန္သြယ္မွဳ တိုးျမင့္ဖုိ႔ ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္ၾကမယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အာဆီယံ (၁၀)ႏိုင္ငံေတြကေတာ့ (၁) စကၤာပူ (၂) မေလးရွား (၃) ထိုင္း (၄) အင္ဒိုနီးရွား (၅) ဖိလစ္ပိုင္ (၆) ျမန္မာ (၇) လာအို (၈) ကေမၻာဒီးယား (၉) ဗီယက္နမ္ (၁၀) ဘရူႏိုင္း .. ႏိုင္ငံေတြျဖစ္ပါတယ္။

ထိုင္းေတြ ဗီဇာ၊ ပတ္စပို႔ မလိုပဲ Border Pass (တံတားကူး/လမ္းေလွ်ာက္ လက္မွတ္) ျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံၿမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ မြန္ျပည္နယ္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕အထိ ၀င္ထြက္သြားလာဖို႔ ျမန္မာ-ထိုင္း သေဘာတူေတာ့မည္ !!! ေမာ္လၿမိဳင္ဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ (ျမ၀တီ-မဲေဆာက္)မွ ကီလိုမီတာ ၂၀၀ အေ၀းမွာ တည္ရွိပါတယ္။

ထိုင္းႏိုင္ငံဖက္မွလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားမွ (တံတားကူး/လမ္းေလွ်ာက္ လက္မွတ္)ျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံ Tak ခရိုင္မွာ ရွိတဲ့Sukhothai ၿမိဳ႕အထိ သြားလာႏိုင္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ျပန္အလွန္ သေဘာတူၾကေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ (ဆူကိုထိုင္း) ၿမိဳ႕ဟာလည္း Tak ခရိုင္ကေန ကီလိုမီတာ ၂၀၀ အေ၀းမွာ ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အစက ျမန္မာႏိုင္ငံကေနၿပီးေတာ့ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားကို Phitsanulok ၿမိဳ႕အထိ ၀င္ခြင့္ေတာင္း ဆိုထားတာရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထိုင္းဖက္မွ Sukhothai အထိပဲ ခြင့္ျပဳသြားမယ္လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ (အရင္က ျမ၀တီ-မဲေဆာက္) ေလာက္ပဲ သြားလို႔ရပါတယ္။

maesot

ျမန္မာ-ထိုင္း နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေတြမွာဆိုရင္ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ကိုယ့္ႏိုင္ငံ သူ႔ႏိုင္ငံ ပတ္စပို႔မလိုပဲ Border Pass လို႔ေခၚတဲ့ (တံတားကူး/ လမ္းေလွ်ာက္လက္မွတ္)ေတြနဲ႔ အ၀င္အထြက္လုပ္လို႔ရပါတယ္။ ဥပမာ- ျမန္မာရဲ႕ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ကေန – ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ မယ္ဆိုင္ (Mae-Sai) ကို သြားခ်င္တယ္ဆိုရင္ ပတ္စပို႔ ျပစရာမလိုပါဘူး။ ဆိုလိုတာက ဗီဇာမလိုဘူးေပါ့ဗ်ာ။ တာခ်ီလိတ္ဖက္အျခမ္းမွာ မွတ္ပုံတင္ျပၿပီးေတာ့ (ဓါတ္ပုံရိုက္ + ေငြတစ္ေထာင္ေပး) လမ္းေလွ်ာက္လက္မွတ္ လုပ္ရပါတယ္။ Webcam လိုလို ကင္မရာကို ရုံးျပတင္းေပါက္နားမွာ ေထာင္ထားတယ္ .. ကင္မရာတည့္တည့္ရပ္လိုက္ ဖလက္ကနဲ႔ ရိုက္လိုက္တာ.. ၂ မိနစ္ေတာင္ မၾကာဘူး ဟိုဖက္ကမ္းကူးဖို႔ Border Pass တစ္ခုရပါၿပီ။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီ Border Pass က ထိုင္းႏိုင္ငံ မယ္ဆိုင္ (Mae-Sai) ၿမိဳ႕ထက္ ေက်ာ္သြားလို႔မရပါဘူး။ အဲဒီၿမိဳ႕ကေန အျခား ေရႊၾတိဂံ (Golden Triangle) လိုေဒသကို သြားခ်င္ရင္ မယ္ဆိုင္ရဲစခန္းမွာ လမ္းေလွ်ာက္လက္မွတ္ Border Pass ျပ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ မွတ္ပုံတင္ ထားခဲ့ၿပီးေတာ့ ေထာက္ခံစာ သြားေတာင္းရပါတယ္။ အဲဒါရတာနဲ႔ အျခားအနီး တစ္၀ိုက္ေတြၿမိဳ႕ေတြျဖစ္တဲ့ ChingRai တို႔ကို သြားလည္လို႔ရပါတယ္။ အျခားၿမိဳ႕ သြားလည္လို႔ ျပန္လာၿပီဆိုမွ မယ္ဆိုင္ရဲစခန္းမွာ မိမိမွတ္ပုံတင္ကို ျပန္ေတာင္းယူရပါတယ္။ ရဲစခန္းက အေစာႀကီးပိတ္တတ္ပါတယ္။ အေသခ်ာဆုံးကေတာ့ ၃ နာရီမခြဲခင္ အေရာက္ျပန္သြားၿပီး ေတာင္းရပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ေနာက္တစ္ေန႔မွ ျပန္လာေတာင္းရပါလိမ့္မယ္။

ဗဟုသုတပါ … ဗဟုသုတ ….