ပအို၀္းအမ်ဳိးသားအလံေတာ္
Download
ပအို၀္းတိုင္းရင္းသားတို႔၏ ရာသီပြဲေတာ္မ်ား
Published April 27, 2010 | 
ပအိုဝ္း တိုင္းရင္းသားတို႔တြင္ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီလံုး ပြဲေတာ္မ်ား ႐ွိေလသည္။ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီ ပြဲေတာ္မ်ားအနက္ သႀကၤန္ပြဲ၊ ဝါကြၽတ္ပြဲ၊ ကထိန္ပြဲမ်ားကိုသာ ခမ္းခမ္းနားနား၊ သိုင္းသိုင္းဝိုင္းဝိုင္း က်င္းပၾကသည္။ အျခားလမ်ားတြင္လည္း ရာသီအလိုက္ ပြဲေတာ္မ်ား က်င္းပၾက၏။
ႏွစ္သစ္သို႔ ကူးေျပာင္းခ်ိန္ျဖစ္ေသာ အတာသႀကၤန္ရက္မ်ားတြင္လည္း ပအိုဝ္းတိုင္းရင္းသား မ်ားသည္ ျမန္မာမ်ားနည္းတူ သႀကၤန္ပြဲေတာ္ကို ႏႊဲေပ်ာ္ၾကသည္။ သႀကၤန္အက်ရက္မွ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔အထိ တစ္အိမ္တက္ တစ္အိမ္ဆင္းကာ ကန္ေတာ့ပဲြမ်ားျဖင့္ ႐ြာအတြင္း႐ွိ သက္ၾကီး႐ြယ္အိုမ်ားကို သြားေရာက္ကန္ေတာ့ၾကသည္။ အသက္အ႐ြယ္မၾကီးေသာ္လည္း ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္ၾကသူမ်ားကို အကန္ေတာ့ခံ ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ကာ ကန္ေတာ့ၾကသည္။
ပအို၀္းတိုင္းရင္းသားတို႔၏ ဒုံးလႊတ္ဓေလ့ (ဇာတ္သိမ္း)
Published April 27, 2010 | ——>>> ဒုံးလႊတ္ပြဲ အႏိုင္အ႐ႈံး
ေ႐ွးက ဘုရားကို ႐ွိဳ႕လႊတ္ပူေဇာ္သည့္ပြဲအျဖစ္ အျမင့္ဆံုးေရာက္ေအာင္႐ိႈ႕လႊတ္ၾက၏။ ထိုသို႕ ႐ွိဳ႕လႊတ္ရာတြင္ အသံစံု ” ဝီ ၊ ဝီ ” ထြက္ေစရန္အတြက္ ဝါးေျပာင္းငယ္ တို႐ွည္မ်ားကို ထိပ္ပိုင္းတြင္ တပ္ဆင္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ ယခုအခါတြင္ အျမင့္သို႔ မ႐ွိဳ႕လႊတ္ေတာ့သျဖင့္ မေတြ႕ရေတာ့ပဲ မည္သူ႔ဒံုး အေဝးေရာက္သည္ကိုယွဥ္ၿပိဳင္ၾက၏။ အေဝးလႊတ္ကို ယွဥ္ၿပိဳင္ သည့္ဒံုးသည္ ဒံုးမလႊတ္ခင္ ဆုေၾကးေငြ ကိုထည့္ရ၏။ ပင္ေလာင္းၿမိဳ႕နယ္တြင္ နာမည္ႀကီးဒံုးသည္ အျခားဒံုးမ်ားထက္ ဆုေၾကးပိုထည့္ရ၏။ ပင္ေလာင္းၿမိဳ႕နယ္တြင္ နာမည္ႀကီးဒံုးမ်ားမွာ ” ႐ြိဳင္၊ ဘရားဗြာ၊ ေကာ္သာေ႐ြး” တို႕ျဖစ္ၾက၏။ ယခင္က ဒံုးအႏိုင္အ႐ံႈးကို ဆံုးျဖတ္ရာတြင္ ေ႐ွ႕ပိတ္ဟူေသာ စကားလံုးကိုသံုးၾကသည္။ ေ႐ွ႕ပိတ္ ဟူေသာအဓိပၸာယ္မွာ ဒံုးႏွစ္လံုးကို ေတာင္အရပ္မွေန၍ ေျမာက္အရပ္သို႕လႊတ္လိုက္ရာ ဒံုးတစ္လံုးသည္ ေျမာက္စူးစူးသို႕သြားၿပီး က်န္တစ္လံုးသည္ အေ႐ွ႔ေျမာက္စူးစူးသို႕ သြားသည္ဆိုပါစို႕ ဒံုးႏွစ္လံုးသည္ တစ္တန္းတည္းက်ေနလွ်င္ အေ႐ွ႔ေျမာက္စူးစူးသို႕သြားေသာဒံုးသည္ ေျမာက္စူးစူးသို႕ သြားေသာဒံုးထက္ ပို၍ေဝး၏။ သို႕ေသာ္လည္း ေ႐ွ႕ပိတ္ဟူေသာ ဒံုးဥပေဒေၾကာင့္ အေ႐ွ႔ေျမာက္စူးစူးသို႕ သြားေသာဒံုးသည္ ေဝးပင္ေဝးေသာ္လည္း ေျမာက္စူးစူးသို႔ သြားေသာ ဒံုးကိုမႏိုင္ေခ်။
သမိုင္းထဲက ပအို၀္းမ်ား (၁၃)
Published April 25, 2010 | ရာဇကုမာရ၏ ဂူေျပာက္ႀကီး (ျမေစတီ)ေက်ာက္စာတြင္ ပ်ဴဘာသာကို ေနရာေပး၀ံ့ျခင္းမွာ ရာဇကုမာရကိုယ္တိုင္ ပ်ဴေသြးမကင္း ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သူ႔မိခင္ သမထီးတူမ သမၻဴလမွာ ပအို၀္းတိုင္းရင္းသားတို႔ အဆိုအရ လြယ္လံု(ပင္ေလာင္း)သူ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ မြန္စာကို အဓိကထား ေနရာေပးေလ့ရိွေသာ ခမည္းေတာ္ က်န္စစ္သားမင္းႀကီး နတ္ရြာစံခါနီးအခ်ိန္တြင္ မယ္ေတာ္သမၻဴလထံမွ ရရိွေသာ အေမြပစၥည္းမ်ားကို ထုခြဲကာ ခမည္းေတာ္ ကုသိုလ္ပြားစိမ့္ေသာငွါ ေရႊဆင္းထုေတာ္တစ္ဆူ ေရစက္သြန္းခ် လွဴဒါန္းေပးၿပီး ဘုရားေစတီတည္ ကိုးကြယ္ခဲ့ေလသည္။ ထိုေစတီ၌ ပ်ဴစာတစ္ဘက္ ပါ၀င္ေသာ ေလးဘာသာ ေလးမ်က္ႏွာ ေက်ာက္စာတိုင္မ်ားကို စိုက္ထူခဲ့ေလသည္။
ပ်ဴစာအေရးအသားမွာ ထိုေက်ာက္စာသည္ ေနာက္ဆံုးျဖစ္ေသာ အေရးအသားအျဖစ္ အေထာက္အထား ျပဳၾကသည္။ သထံုသည္ ေတာင္သူပအူမင္းတို႔ စိုးစံေၾကာင္း သိၾကေသာ္လည္း ပ်ဴလူမ်ိဳးမ်ားသာျဖစ္ေၾကာင္း အထင္အရွားမျပဆိုခဲ့ၾကေပ။ ပ်ဴႏိုင္ငံ၊ ပ်ဴတိုင္းျပည္ျဖစ္ေသာ သေရေခတၱရာမွာ သု၀ဏၰဘူမိသထံုမွ သြားေရာက္တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ အဆိုရိွသည္။ က်န္စစ္သားမင္း၏ ေက်ာက္စာအလိုအရ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ကို ပထမတည္ေထာင္သူမွာ ဗိႆႏိုးရေသ့ႀကီး ျဖစ္သည္။ တည္ေထာင္ေသာႏွစ္မွာ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္ စံယူေသာႏွစ္ သာသနာႏွစ္(၁) ျဖစ္၏။ သာသနာႏွစ္(၁၀၁)တြင္ တည္သည္ဟုလည္း ယူဆခ်က္ကြဲလြဲမႈ ရိွသည္။
သမိုင္းထဲက ပအို၀္းမ်ား (၁၂)
Published April 16, 2010 | အေနာ္ရထာမင္းျမတ္ သထံုျပည္ၾကီးကို တိုက္ရသည့္ အဓိကအေၾကာင္းရင္းမွာ ပိဋကတ္သံုးပံုရလုိမွဳဟု အသိမ်ားၾကသည္။ ထိုတိုက္ပြဲအတြက္ သေရေခတၱရာသည္ ပုဂံတပ္မေတာ္၏ ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာခ်ီ ခရီးတြင္ အတားအဆီး အခုအခံ ျဖစ္ေနသည္မွာၾကာၿပီျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အေနာ္ရထာမင္းတရားသည္ နန္းတတ္စ အခ်ိန္ကပင္ သေရေခတၱရာသို႔ ပုဂံတပ္မ်ားေစလႊတ္၍ သိမ္းသြင္းထားခဲ့သည္။ ပ်ဴမင္းကို ထိန္းသိမ္းထားၿပီး ပုန္ကန္ေတာ္လွန္မည့္ အေျခအေန မျဖစ္ေပၚေစရန္ ေအာက္ေျခမွစ၍ ၿဖိဳခ်ထားခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ပုဂံတပ္မေတာ္သည္ သေရေခတၱရာ၏ အေရွ႔ေတာင္ဘက္ (ယခုေခတ္မိုင္ ၁၇၀ခန္႔) တြင္ရိွေသာ ၾကပင္း (ကႅပင္း)သို႔ ဆက္၍ခ်ီသည္။ ၾကပင္းဆိုသည္မွာ ယေန႔ တြံေတးၿမိဳ႕၏ အေရွ႕ဘက္ (၄)မိုင္ခန္႔အကြာ ကန္ပဲ့ရြာအနီးမွာရိွသည္။ ၿမိဳ႕ရိုးၿမိဳ႕တာႏွင့္ အခိုင္အခန္႔ ရိွခဲ့ေသာ ေရွးေခတ္ေဟာင္း ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။
ၾကပင္းဆိုသည္မွာ သေရေခတၱရာပ်က္စဥ္ ပ်ဴအုပ္စုသံုးစုကြဲရာ တစ္အုပ္စုခို၀င္ခဲ့ေသာအရပ္ ျဖစ္သည္။ ၾကပင္း(ကႅပင္း)မွာ ဒလဟူေသာစကားႏွင့္ အဓိပၸါယ္တူသည့္ ပ်ဴေ၀ါဟာရစကားျဖစ္သည္။ ေအာက္အရပ္ေဒသဟု ဆိုလိုသည္။ သထံုမွ ေတာင္သူလူမ်ိဳးတို႔၏ အေျခခံအင္အားစုမ်ားကို ႀကိဳတင္ၿဖိဳခြင္းေသာ အေနာ္ရထာမင္း၏ တိုက္ခုိက္မႈ စြမ္းရည္ျပည့္၀ေသာ လုပ္ရပ္ျဖစ္ေလသည္။
သထံုပ်က္ေလၿပီ။ အေနာ္ရထာမင္းျမတ္သည္ ပိဋကတ္ေတာ္အစံု(၃၀)ကို ဆင္ျဖဴ (၃၂)စီးတြင္တင္၍ ေနျပည္ေတာ္ပုဂံသို႔ ပင့္ေလသည္။ ထို႔ျပင္ ပိဋကတ္တတ္ေသာ သူေတာ္စင္အရိယာ တစ္ေထာင္ တို႔ကိုပါပင့္ခဲ့သည္ဟု သမိုင္းကဆို၏။ ဤစစ္ပြဲတြင္ မွတ္သားဖြယ္တစ္ခ်က္မွာ ပါဠိဘာသာက်မ္းစာမ်ားကိုသာ ယူေဆာင္၍ က်န္မြန္ဘာသာက်မ္းမ်ားကို မီးရိွဳ႕ခဲ့သည္ဟုဆိုေသာ အခ်က္ပင္ျဖစ္ေပသည္။ HTIN AUNG Dr Burmese Drama (Oxford: OUP 1956) Px1
သမိုင္းထဲက ပအို၀္းမ်ား (၁၁)
Published April 16, 2010 | ဗိႆႏိုး၊ သေရေခတၱရာႏွင့္ သု၀ဏၰသထံုၿမိဳ႕ႀကီးမ်ား ပ်က္စီးခဲ့ရေသာအခါတြင္ ပ်ဴပအို၀္းတို႔သည္ စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ အခိုက္အတန္႔ ကင္းေ၀းရာ ေတာင္ေပၚေျမ ေဒသမ်ားဆီသို ့ေျပး၀င္ ခိုလံႈခဲ့ၾကမည္မွာ အမွန္မလြဲပါေခ်။ ေတာင္ေပၚေျမေဒသတြင္ အေျခခ် ေနထိုင္ခဲ့ရင္းစြဲရိွ၍သာ မ်ိဳးႏြယ္တူမ်ား စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ သင့္ေလတိုင္း လာေရာက္ခိုေအာင္းခြင့္ ရႏုိင္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ဘိုးေတာ္ဘုရား လက္ထက္တြင္ သထံုကေလးဟု သမုတ္ေခၚတြင္ေပးႏုိင္ခဲ့ျခင္းမွာ သထံုႀကီးေခၚ သု၀ဏၰဘူမိတိုင္း၏ လက္ေအာက္ခံ နယ္ေျမျဖစ္ခဲ့ျခင္း ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ တစ္ျခားေသာသူတို႔၏ နယ္ေျမျဖစ္ပါက ပအို၀္းမ်ားအလြယ္တကူ အေျခခ်ႏိုင္ခဲ့ၾကမည္ မဟုတ္ေပ။ ခရစ္မေပၚမီႏွင့္ ခရစ္ေပၚၿပီး ေအဒီ(၇)ရာစုအထိ ထိုေဒသမ်ားသည္ ပ်ဴတို႔၏ ေဒသျဖစ္ေၾကာင္း အထက္၌ ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။
ပအို၀္းတိုင္းရင္းသား မင္းတို႔၏ ဗဟိုအာဏာစက္တည္ခဲ့ရာ မင္းေနျပည္ေတာ္သည္ သု၀ဏၰဘူမိေခၚ သထံုျဖစ္သည္။ သထံုႏွင့္ တေကာင္းဆက္ဆံေရး သမိုင္းသက္ေသ၊ တေကာင္းကို နန္ေခ်ာင္တို႔ ၀င္တိုက္ခိုက္ ဖ်က္ဆီးသျဖင့္ ပ်က္စီးခဲ့ရသကဲ့သို႔ သထံုသို႔လည္း ဆင္းတိုက္သျဖင့္ ထိခိုက္နစ္နာခဲ့ရသည္။ ပအို၀္းတို႔၏ သု၀ဏၰဘူမိသထံု ပအို၀္းတိုင္းရင္းသားဟူေသာ အမည္နာမ စတင္ထင္ရွားလာေသာ ဘံုဌာနသည္ သု၀ဏၰဘူမိေခၚ သထံုေဒသျဖစ္သည္။ ပအို၀္းတိုင္းရင္းသားမ်ားကို ေရွးကေတာင္သူလူမ်ိဳးမ်ားဟု လူသိမ်ားခဲ့သည္။ ပအူ၊ ပအို၊ ပြာအို၊ ဘအု၊ ဖအို၊ ပအု၊ ပအို႔ စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေရးသားမွတ္တမ္း တင္ခဲ့ၾကသည္။ သု၀ဏၰဘူမိ၏ သမိုင္းဦးေခတ္သည္ ေတာင္သူပအူလူမ်ိဳးတို႔၏ သမိုင္းျဖစ္သည္။ ေႏွာင္းပိုင္းကာလသည္ မြန္တို႔ ၾသဇာလႊမ္းမိုးေသာကာလ ျဖစ္ခဲ့သည္။
အႀကိဳက္ဆုံး ေတးသီခ်င္း (ခြန္သာဒြန္း)
Published April 5, 2010 | Post ေခါင္းစဥ္ကုိ အႀကိဳက္ဆုံးေတးသီခ်င္းလို႔ အမည္ေပးရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းက ဒီလိုရွိပါတယ္။ ခြန္သာဒြန္းဟာ သီခ်င္းေရးဆရာ တစ္ဦး (သုိ႔) ဂီတမွဴး တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ေတးသီခ်င္း အေရးအသားေတြမွာ တစ္ဖက္ကမ္းခပ္ ကၽြမ္းက်င္ေသာ မ်ဳိးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ျဖစ္တယ္လို႔ အဖိုးအဖြား၊ မိဘမ်ားထံမွတစ္ဆင့္ ၾကားသိေလ့လာ ဖူးပါတယ္။ ခြန္သာဒြန္း၏ ေရးသားခ်က္ ေျပာင္ေျမာက္မွဳကို သီခ်င္းနားဆင္ ခံစားဖူးသူတိုင္း ထင္ရွားစြာ သိျမင္ႏိုင္ပါတယ္ .. ။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ မ်ဳိးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္ၾကီး ခြန္သာဒြန္းဟာဆိုရင္ ကံမေကာင္းစြာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ေပမယ့္ ပအို၀္းလူမ်ဳိးတိုင္းရဲ႕ ႏွလုံးသားမွာ ယေန႔တိုင္အထိ ရွင္သန္ဆဲ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ စာေရးသူ ေျပာေနဖို႔ေတာင္ မလိုဘူးထင္ပါတယ္။
စာေရးသူငယ္စဥ္ဘ၀မွ ယေန႔တိုင္အထိ အႀကိဳက္ဆုံး ပအို၀္းေတးသီခ်င္းေခြကို ေျပာျပပါဆိုခဲ့လွ်င္ (ခြန္သာဒြန္း) ေရးသားခဲ့တဲ့ (ႏိြဳးဟြမ္တာ;ေသ; ေ၀းခြန္ေဗြ;) ဆိုတဲ့ ေတးသီခ်င္းေခြပဲ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျဖၾကားမိမွာ အမွန္ပါပဲခင္ဗ်ာ။ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းအရ ေတးသီခ်င္းသစ္မ်ားစြာ ထြက္ေပၚလာေပမယ့္ ခြန္သာဒြန္းရဲ႕ ေတးသီခ်င္းမ်ားဟာ Still Unique ပါပဲ။
ပအို၀္းတိုင္းရင္းသားတို႔၏ ဒုံးလႊတ္ဓေလ့ (၆)
Published April 5, 2010 | ဒံုးကို လူေနအိမ္ေျခမရွိသည့္ ကြင္းျပင္သို႔သာ ပစ္လႊတ္ၾက၏။ ဒံုးလႊတ္ပြဲ က်င္းပရန္ တာဝန္ယူ ထားသည့္႐ြာသည္ တစ္႐ြာလွ်င္တစ္လံုးက် မိမိႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည့္ ဒံုးဆရာကို ခိုင္းႏိုင္၏။ ဒံုးႀကီး တစ္လံုးကို က်ပ္ ၆ဝဝဝမွ ၁ဝဝဝဝ ထိေပးရ၏။ နာမည္ၾကီး လိြဳင္ေကာ္/႐ြိဳင္/ဘုရားဗြာ (ဘုရားျဖဴ) ၊ ေတာင္ၾကီး၊ ေကာ္သာေ႐ြးဒံုးမ်ားမွာ ၈ဝဝဝ ေက်ာ္ ေပးရ၏။ ဒံုးလႊတ္ပြဲ က်င္းပသည့္ေန႔ ၁၂ နာရီေလာက္ တြင္ မိမိတို႔ဒံုးမ်ားကိုထမ္းကာ ေစတီကို သံုးပတ္ပတ္ၾက၏။ အားအင္ျပည့္ၿဖိဳး၍ သန္မာထြားက်ိဳင္းသူ သည္ ဒံုးကိုထမ္းရ၏။ အခ်ိဳ႕႐ြာမွ မထမ္းႏိုင္သူမ်ားသည္ ဗလေကာင္းသူကို ၅ဝက်ပ္ေလာက္ေပး၍ ငွားထမ္းၾက၏။ သို႔ေသာ္နည္း၏။ မိမိတို႔ဘာသာ ထမ္းၾကသည္ကမ်ားေလသည္။
Recent Comments