က်ေနာ္တို႔ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တုန္းက ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ ပအို၀္းအမ်ဳိးသားေန႔မွာ ကိုေဇာ္၀င္းထြဋ္ ဆိုသြားေပးတဲ့ (စည္လုံးျခင္းအတြက္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္) ဆိုတဲ့ သီခ်င္းကို တင္ျပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္ .. ။ Live ျဖစ္တဲ့အတြက္ သီခ်င္း Quality နဲနဲအဆင္မေျပ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္ဗ်။ ဒါေပမယ့္ ပအို၀္းတိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ႕ ရုိးရာအိုးစည္သံေလးနဲ႔ ဆိုထားတဲ့အတြက္ မုိက္တယ္ဗ် .. ။ စကားေျပာတဲ့ အပိုင္းကို က်ေနာ္ ျဖတ္ညွပ္လိုက္ၿပီးေတာ့ MP3 ေျပာင္းထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ နားဆင္ၾကည့္ပါအုံး ခင္ဗ်ာ။
အျပည့္အစုံနဲ႔ ဗီဒီယို Version ကိုၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ >ဒီမွာႏွိပ္လိုက္ပါ< … ။ က်ေနာ့္ Youtube နဲ႔ ခ်ိတ္ထားေပးပါတယ္ဗ်။
ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း ေတာင္ႀကီးခရိုင္၊ ေက်ာက္တလုံးၾကီးၿမိဳ႕နယ္၌၊ ကကၠဴေက်းရြာအုပ္စု၊ ကကၠဴေက်းရြာတြင္ တည္ရွိေသာ ေရွးေဟာင္းသမိုင္း၀င္ ေမြေတာ္ကကၠဴဘုရားသည္ ေဒသခံတိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးမ်ားသာမက ျမန္မာႏိုင္ငံအရပ္ရပ္မွ ဘုရားဖူးမ်ား ကမာၻလွည့္ ခရီးသည္မ်ားပါ စိတ္၀င္စားၿပီး လာေရာက္ဖူးေျမာ္ ေနၾကေသာ ဘုရားျဖစ္သည္။
ေမြေတာ္ကကၠဴဘုရားသည္ ဘီစီ (၂၆၈)အတြင္း ကမာၻေပၚတြင္ အထင္ရွားဆုံး မင္းတစ္ပါးျဖစ္ေတာ္မူေသာ မဂဓတိုင္း၊ ပါဋလိပုတ္ျပည္၊ ေမာရိယ မင္းဆက္ျဖစ္ေသာ ေဒ၀ါနံပိယတိႆ ဘြဲ႕ရသည့္ သီရိဓမၼ ေသာကမင္း၏ ကိုးတိုင္းကိုုးဌာန သာသနာျပဳခ်ိန္မွစၿပီး ယေန႔ထိတိုင္ေအာင္ ကိုးကြယ္ပူေဇာ္လာခဲ့ၾကသည့္ ဘုရားတစ္ဆူ ျဖစ္ပါသည္။
၂၀ရာစု ႏွစ္မ်ားအတြင္း ေမြေတာ္ကကၠဴဘုရား ေဂါပကအဖြဲ႕ကို ဖြဲ႕စည္းကာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ၾသ၀ါဒကို ခံယူၿပီး ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ထို႔အျပင္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ႏွင့္ တေပါင္းလျပည့္ေန႔မ်ားတြင္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ဗုဒၶဇနိယ ပြဲေတာ္မ်ားကိုလည္း က်င္းပလ်က္ရွိသည္။
ရဟႏၲာသိမ္ေတာ္ ——>
လူ႔ေလာကတြင္ ပစၥဳပၸန္ႏွင့္သံသရာ ႏွစ္ျဖာေသာ စီးပြားခ်မ္းသာအတြက္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ အဓြန္႔ရွည္ၾကာ တည္တံ့ခိုင္ၿမဲဖို႔ လိုသည္။ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းမွာ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ ဦးစီးဦးေဆာင္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား စဥ္ဆက္မျပတ္တည္ရိွေနရန္ ဥပသမၸဒကံေဆာင္ ရဟန္းခံရာသိမ္သည္ မရိွမျဖစ္ အေရးႀကီးလွေပသည္။ သိမ္မရိွပါက ရဟန္းခံ ဥပသမၸဒ ကံေျမာက္ႏိုင္ျခင္း မရိွေသာေၾကာင့္ ရဟန္းသံဃာ ျပတ္လပ္သြားႏိုင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ရဟန္းသံဃာကင္းမဲ့ခဲ့ပါလွ်င္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္လည္း လူ႔ေလာကမွ ကြယ္ေပ်ာက္သြားႏိုင္သည္။
ဤအနာဂတ္အေရးကို ေျမာ္ေတြး၍ မဇၥိ်မေဒသမွတစ္ပါး အျခားေသာ အစြန္းအဖ်ားက်သည့္ ပစၥႏၲရာဇ္ အရပ္ေဒသမွာ သိမ္သမုတ္ျခင္း စေသာ သံဃကံမ်ား ေအာင္ျမင္ၿပီးေျမာက္စြာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္ တတိယသဂၤါယနာတင္အၿပီး ကိုးတိုင္းကိုးဌာန သာသနာျပဳရာမွ ရွင္မဟာေမာဂၢလိ ပုတၱႆမေထရ္ႏွင့္ အေသာကမင္းတရားႀကီးတို႔က သု၀ဏၰဘူမိသို႔ ေသာဏမေထရ္ႏွင့္ ဥတၱရမေထရ္အမွဴးရိွေသာ သံဃအဖြဲ႔ငါးပါးကို အေျမာ္အျမင္ႀကီးစြာ ေစလႊတ္ေတာ္မူခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
Continue Reading…
ဘုရင္ အေသာကမင္းတရားႀကီးသည္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ၿပီး သာသနာေတာ္ (၂၁၈)သို႔ ေရာက္ရိွလာေသာအခါ တတိယ သဂၤါယနာတင္ပြဲၿပီးဆံုးျခင္း ေအာင္ျမင္ျခင္း အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ေစတီေပါင္း(၈၄၀၀၀) ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ကို တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း တည္ထားကိုးကြယ္လိုေသာ ဆႏၵေတာ္ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ရာဇၿဂိဳလ္၊ ေ၀သာလီ၊ ကပိလ၀တ္၊ အလႅကပၸ၊ ေ၀ဌဒီပ၊ ပါ၀ါကုသိနာရံုျပည္မ်ားရိွ ေစတီေတာ္မ်ားကို တူးၿဖိဳေစ၍ ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို ရွာေဖြခဲ့ေသာ္လည္း ေတြ႔ရိွျခင္းမရိွခဲ့ပါ။ တူးၿဖိဳထားေသာ ေစတီေတာ္မ်ားကို မူလပကတိအတိုင္း ျပန္လည္တည္ထား ေစေတာ္မူခဲ့ေလသည္။
ထို႔ေနာက္ ရာဇၿဂိဳလ္သို႔ ျပန္လည္ၾကြေရာက္ကာ ပရိသတ္ေလးပါး စံုညီစည္းေ၀းၿပီး ဓာတ္ေတာ္မ်ားအေၾကာင္း စံုစမ္းေမးျမန္း ရာတြင္မွ သက္ေတာ္(၁၂၀)ရိွေသာ မေထရ္ႀကီးက မိမိ(၇)ႏွစ္သားအရြယ္ ငယ္စဥ္ကာလတြင္ ငါ၏ဆရာ မေထရ္ႀကီးႏွင့္အတူ ပန္းေတာင္းကိုကိုင္ကာ ေက်ာက္ေစတီတစ္ဆူကို သြားေရာက္ဖူးေမ်ွာ္ ပူေဇာ္ခဲ့ဖူးေၾကာင္း မိန္႔ၾကားခဲ့သည္။ ထိုေနရာကို စံုစမ္းၿပီး၊ မင္းႀကီးက သြားေရာက္တူးေဖာ္သည့္အခါ ရွင္မဟာကႆပႏွင့္ ဘုရင္အဇာတသတ္တို႔ အဓိ႒ာန္ျပဳၿပီး တည္ထားေသာ ဓာတ္ေတာ္သိုက္ကို ေတြ႔ရေလသည္။
Continue Reading…
ပအိုဝ္း တိုင္းရင္းသားတို႔တြင္ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီလံုး ပြဲေတာ္မ်ား ႐ွိေလသည္။ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီ ပြဲေတာ္မ်ားအနက္ သႀကၤန္ပြဲ၊ ဝါကြၽတ္ပြဲ၊ ကထိန္ပြဲမ်ားကိုသာ ခမ္းခမ္းနားနား၊ သိုင္းသိုင္းဝိုင္းဝိုင္း က်င္းပၾကသည္။ အျခားလမ်ားတြင္လည္း ရာသီအလိုက္ ပြဲေတာ္မ်ား က်င္းပၾက၏။
ႏွစ္သစ္သို႔ ကူးေျပာင္းခ်ိန္ျဖစ္ေသာ အတာသႀကၤန္ရက္မ်ားတြင္လည္း ပအိုဝ္းတိုင္းရင္းသား မ်ားသည္ ျမန္မာမ်ားနည္းတူ သႀကၤန္ပြဲေတာ္ကို ႏႊဲေပ်ာ္ၾကသည္။ သႀကၤန္အက်ရက္မွ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔အထိ တစ္အိမ္တက္ တစ္အိမ္ဆင္းကာ ကန္ေတာ့ပဲြမ်ားျဖင့္ ႐ြာအတြင္း႐ွိ သက္ၾကီး႐ြယ္အိုမ်ားကို သြားေရာက္ကန္ေတာ့ၾကသည္။ အသက္အ႐ြယ္မၾကီးေသာ္လည္း ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္ၾကသူမ်ားကို အကန္ေတာ့ခံ ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ကာ ကန္ေတာ့ၾကသည္။
Continue Reading…
——>>> ဒုံးလႊတ္ပြဲ အႏိုင္အ႐ႈံး
ေ႐ွးက ဘုရားကို ႐ွိဳ႕လႊတ္ပူေဇာ္သည့္ပြဲအျဖစ္ အျမင့္ဆံုးေရာက္ေအာင္႐ိႈ႕လႊတ္ၾက၏။ ထိုသို႕ ႐ွိဳ႕လႊတ္ရာတြင္ အသံစံု ” ဝီ ၊ ဝီ ” ထြက္ေစရန္အတြက္ ဝါးေျပာင္းငယ္ တို႐ွည္မ်ားကို ထိပ္ပိုင္းတြင္ တပ္ဆင္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ ယခုအခါတြင္ အျမင့္သို႔ မ႐ွိဳ႕လႊတ္ေတာ့သျဖင့္ မေတြ႕ရေတာ့ပဲ မည္သူ႔ဒံုး အေဝးေရာက္သည္ကိုယွဥ္ၿပိဳင္ၾက၏။ အေဝးလႊတ္ကို ယွဥ္ၿပိဳင္ သည့္ဒံုးသည္ ဒံုးမလႊတ္ခင္ ဆုေၾကးေငြ ကိုထည့္ရ၏။ ပင္ေလာင္းၿမိဳ႕နယ္တြင္ နာမည္ႀကီးဒံုးသည္ အျခားဒံုးမ်ားထက္ ဆုေၾကးပိုထည့္ရ၏။ ပင္ေလာင္းၿမိဳ႕နယ္တြင္ နာမည္ႀကီးဒံုးမ်ားမွာ ” ႐ြိဳင္၊ ဘရားဗြာ၊ ေကာ္သာေ႐ြး” တို႕ျဖစ္ၾက၏။ ယခင္က ဒံုးအႏိုင္အ႐ံႈးကို ဆံုးျဖတ္ရာတြင္ ေ႐ွ႕ပိတ္ဟူေသာ စကားလံုးကိုသံုးၾကသည္။ ေ႐ွ႕ပိတ္ ဟူေသာအဓိပၸာယ္မွာ ဒံုးႏွစ္လံုးကို ေတာင္အရပ္မွေန၍ ေျမာက္အရပ္သို႕လႊတ္လိုက္ရာ ဒံုးတစ္လံုးသည္ ေျမာက္စူးစူးသို႕သြားၿပီး က်န္တစ္လံုးသည္ အေ႐ွ႔ေျမာက္စူးစူးသို႕ သြားသည္ဆိုပါစို႕ ဒံုးႏွစ္လံုးသည္ တစ္တန္းတည္းက်ေနလွ်င္ အေ႐ွ႔ေျမာက္စူးစူးသို႕သြားေသာဒံုးသည္ ေျမာက္စူးစူးသို႕ သြားေသာဒံုးထက္ ပို၍ေဝး၏။ သို႕ေသာ္လည္း ေ႐ွ႕ပိတ္ဟူေသာ ဒံုးဥပေဒေၾကာင့္ အေ႐ွ႔ေျမာက္စူးစူးသို႕ သြားေသာဒံုးသည္ ေဝးပင္ေဝးေသာ္လည္း ေျမာက္စူးစူးသို႔ သြားေသာ ဒံုးကိုမႏိုင္ေခ်။
Continue Reading…
