သမိုင္းေၾကာင္းဆိုသည္မွာ ရာဇ၀င္မဟုတ္၊ ပုံျပင္မဟုတ္၊ သမိုင္းေၾကာင္းကို မမွီလိုက္သူမ်ား၊ သမိုင္းေၾကာင္းကို မေလ့လာမိသူမ်ား၊ သမိုင္းေၾကာင္းကို အေလးအနက္ မထားမိသူမ်ား အတြက္ သမိုင္းေၾကာင္း၏ အမွန္တရားကို သိျမင္နားလည္ခြင့္ ရွိမည္မဟုတ္ေပ။

ယခုတင္ျပလိုေသာ `သမိုင္းႏွင့္ပက္သက္ေသာ ပအိုဝ္းတိုင္းရင္းသားတို႔၏ အေျခအေန` ႏွင့္ပက္သက္၍ အထက္ပါ အဆိုအမိန္႔အရ သမိုင္းေၾကာင္းကို မမွီလိုက္ေသာ ပအုိဝ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၊ သမိုင္းေၾကာင္းကို မေလ့လာမိေသာ ပအို၀္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၊ သမိုင္းေၾကာင္းကို အေလးအနက္မထားမိေသာ ပအိုဝ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား အမ်ားစု ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ပအုိ၀္းတိုင္းရင္းသားတို႔၏ သမိုင္းေၾကာင္းႏွင့္ ပက္သက္၍ တိုက္ရိုက္ အားျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သြယ္၀ိုက္ေသာ နားအားျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း ေျဗာင္လိမ္ ေျဗာင္စား လုပ္ေနသူမ်ားအတြက္ အသက္ရွဴေခ်ာင္ ေနေစမည္မွာ မလြဲပါေခ်။

ထို႔ေၾကာင့္ မိမိတို႔သမိုင္းေၾကာင္း၏ အခ်က္အလက္မ်ားကို မမွီလိုက္ေသာ္လည္း သိမွီေအာင္၊ ေလ့လာႏိုင္ေအာင္၊ အေလးအနက္ထားတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ၾကိဳးပမ္းရမည့္ တာ၀န္မွာ၊ မိမိတို႔ဆိုင္ရာ၊ ပအုိ၀္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ေမြးရာပါ ဗီဇတာ၀န္သာ ျဖစ္ေလသည္။

ယေန႔ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္အတြင္း မွီတင္းေနထိုင္ၾကေသာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားသည္ မေန႔တစ္ေန႔ကမွ ေတြ႔ဆုံစုစည္းျခင္းမဟုတ္၊ ေရွးပေ၀သဏီ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီကတည္းက အတူတကြ စုစည္းေနထိုင္ ရွင္သန္လာခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုအခ်က္ကို မေမ့ပဲ မိမိတို႔ဆိုင္ရာ သမိုင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ေလ့လာေဖာ္ထုတ္ မွတ္တမ္းတင္ရင္ လိုအပ္ပါသည္။

ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးကို တည္ေထာင္မွဳ အခန္းက႑မ်ားတြင္ ပအို၀္း တိုင္းရင္းသားမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္သူလူထု ျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ အျခားေသြးခ်င္း ညီေႏွာင္မ်ားနည္းတူ ျမန္မာ့သမိုင္းစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္ ခ်ည္းသာျဖစ္ေလသည္။ ဤတြင္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိးျဖစ္သည့္ ပအို၀္းတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ အမ်ဳိးဂုဏ္၊ ဇာတိဂုဏ္ႏွင့္ အမည္နာမ အဓိပၸါယ္တို႔ကို သိရွိနားလည္ထားရန္ လိုအပ္ေပသည္။

ျမန္မာဟူေသာ ေ၀ါဟာရသည္ ပုဂံရာဇ၀င္ၾကီး၌ (ျမန္မာဟူသည္ကား ပ်ဴသား၊ ပ်ဴေျမးတည္း) ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ (သေရေခတၱရာပ်က္ဆဲအခါ သန္လ်င္ ျမန္မာသူကို ပ်ဴအခ်င္းခ်င္း ျမန္မာေသာ ပ်ဴေခၚသည္) ဟူ၍ ထူးျခားစြာ ေဖာ္ျပထားေၾကာင္း၊ သမုဒၵရာမင္း ပုဂံကိုတည္ေထာင္သည္မွ အေနာ္ရထာမင္းအထိ (ေအဒီ ၁၀၄၄) ႏွစ္ေပါင္း (၉၃၇)ခုႏွစ္အတြင္း ပ်ဴႏွင့္ျမန္မာေရာစပ္ကာ ပ်ဴလည္းျမန္မာ၊ ျမန္မာလည္းပ်ဴေခၚေၾကာင္း၊ မြန္၊ ျမန္မာ မင္စာ၊ ေက်ာက္စာမ်ားမွပင္ စတင္ကာ (ျမန္မာ) ေ၀ါဟာရကို ပီပီသသ ေတြ႔ရေပသည္။

သကၠရာဇ္ႏွင့္ တြက္စစ္ပါက ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၄၀၀) မွ (၆၀၀) အၾကားတြင္ (ျမန္မာ) ေ၀ါဟာရကို ေခၚဆိုေရးသား ေနၾကေပၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ေလ့လာမွတ္သားရပါသည္။ ထို႔အျပင္ (ပ်ဴစစ္လွ်င္ ျမန္မာ၊ ျမန္မာစစ္လွ်င္ ပ်ဴ) ဟူေသာ စကားလည္း အထင္အရွား ရွိခဲ့ပါသည္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပမည္ ———–>>>>>